A Destined Encounter.


Dhr. Willem Adelaar, dichter.
Mr. Willem Adelaar, poet.

Coincidence does not exist. Not in my book! Yesterday, a couple came to see me, on the street that is my present home, to have a chat about this and about that. And chat we did, about lots of things, which led to them inviting me to sleep in their flat. Just like that! These are Dutch people on vacation, leaving tonight to go back to their home in Holland.

Agnes and Rick are their names and lovely people they are. Friends for life, on a whim of Kismet… Rick read to me a poem, written for Agnes by her father, who is a renowned poet in the Netherlands, called Willem Adelaar, aka The Street Poet, according to his daughter. I’ll take her word for it, as will you, I imagine. Is it coincidence that an internet friend called Kathleen dubbed me The Street Poet two days ago? I think not. Although, I hasten to add, I’m far from being on the same level as her father.

The poem Rick read to me is called “Iets.” or “Something.” in English and I’m sorry to say that I can not find it at the minute, but I shall meet them again later today and I’ll ask for the address, on the web and post it here or somewhere else, but on Ralphie‘s Portal, with permission of the poet’s daughter. I did ask!

But, for our Dutch readers, here is the link to the newest blog of this fine man:

WillemAdelaar.nl

Do go and have a read. You will not be disappointed.

Hearing this poem, released me from a prison I did not know I was in. A jail of constraining stanzas of counted out syllables and ends that MUST rhyme and it set me free. In honour of Mister Adelaar I wrote a new poem, called “Spiralling!” (click to go there), to be posted just after this one. I thank my stars for having put this couple on a collision course with me and them for their generosity!

Here is the poem Rick read to me:

Loose translation of the poem “Iets” by Willem Adelaar.

From my daughter

“Something”
She answers
When I ask her
What she is going to make.

“Something”
She says
Brimming with confidence
Not wildly looking for a name
But calmly leaves that what she has made definitionless

The name will follow of its own accord,
After the shape:
Three pieces of wood
Put together with some nails

And even if no name is added to that
Which came into being
That’s alright

First and foremost it has to be there
First and foremost it has to be created

Does it exist any less without a name?
Does the nameless not exist?

She lets her hand do the talking
Her hand names the loose pieces
Into a shape.

The thing can be read in space
And carries the name
Of the maker

Published by Revlang

I am a copywriter and I am committed to making our new technologies understandable to the not-so-very-young generations.

Join the Conversation

7 Comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

  1. Streetwise .. READ THIS ! PLEASE!

    The anniversary of your wife, must naturally beautiful celebrated on a beautiful sunny location. To escape the daily jumble of society.
    2012 Alicante destination was!

    After a week of wandering on the bou
    levard there was budged an old man begging, I think a year or 50, this is also not so special but he was different from all the other people who were sitting there, he looked sober his eyes and did not ask for money. Perhaps because he was ashamed to do what he does now .. Things were clearly different course.
    After having eaten in the restaurant, I decided to give him some money .. I was thinking about 10 euros to get him forward .. but then I thought no, I want to know how it’s gone .. nobody chooses to money can buy to stand on the street.
    I walked over to him, his name was Ralphie A Burcke, a man lost in Alicante ended by promised work in the port that was not to be. Fled from the home of the problems in the family and the desire for alcohol. He was sober. Junkies do not like that, but something in me that that man knew what he was talking about. Clear language in a chaotic street.
    He cleared his throat and asked for water, he said that it had been vacant few months ago that he had talked so much.
    We have some talking and decided to invite him into our apartment so he could not be bothered by drunken youths on the streets, he told him that they once did try to kill for overnight, just because he was a “wanderer “was. That word I use also do not like, because he can not help that society become determined by others, and therefore your destiny. Begging to come to Madrid and from there further to see.
    He did not accept it but I have offered a place to sleep with a soft bed, a refreshing shower, clean clothes from the washing machine and he was reborn! Slept like a baby as he spoke the day after ..
    After a breakfast buying it and saying goodbye, I come to him again, this time he told me that story writing and drawings, and that after hearing a poem by my father from his cage rhymes escaped and a walking inspiration has become “7 poems I have written in the last hour,” I’ve got a reference on his blog, this man has already been tangible friends lost and only contacts over the internet.

    I read it and become moves, so glad someone made with a croissant and a warm bed. We only complain about a white or black shirt tonight?, The man was old, 25 pounds lost 4 times robbed, no identity anymore, there was not and did not exist. Come Ralphie, the Primark. If you want to work you need a little good ax open, now eight years since he had been in a mall. He would not, he thought I had helped him enough to eat one night and the shower.
    6 pairs of socks, 6 pairs of boxers, shoes shirts pants and a hat, he had no more need to survive. Are the old clothes he had received at the Salvation Army immediately left for a passerby that she might need. Dancing like a kid at Christmas as he was the clothes to fit, to remember what he had to earn. And for only 50 euros!
    what is 50 euros, one day work for someone soul happy that never love in his life has had no one to care for him, that gave him inspiration, and it gives me inspiration to see someone that much misery experienced has no friends has for weeks with no talks, without alcohol or other drugs.
    I gave him the key of the apartment and given another night given a warm bed.
    Every day this man writes his stories and poems in small internet cafe, now 61,000 hits, and on the street ..

    Like

  2. Street Wise..

    De verjaardag van je vrouwtje, moet natuurlijk mooi gevierd worden op een mooie zonnige locatie. Om te ontsnappen aan de dagelijkse wirwar van de maatschappij.
    2012 destinatie was Alicante!

    Na een weekje rondgelopen te hebben op de boulevard zat er steeds op dezelfde plek een oude man te bedelen, ik denk een jaar of 50, dit is verder niet zo speciaal maar hij was anders als alle andere mensen die er zaten, hij keek nuchter uit zijn ogen en vroeg niet om geld. Misschien beschaamd omdat hij moet doen wat hij nu doet.. dingen waren duidelijk anders gelopen.
    Na gegeten te hebben in het restaurant besloot ik hem wat geld te geven.. ik zat te denken aan 10 euro om hem vooruit te helpen.. maar toen dacht ik nee, ik wil weten hoe het zo gelopen is.. niemand kiest ervoor om voor geld te koop te staan op straat.
    Ik liep naar hem toe, zijn naam was Ralphie A Burcke, een man uit België die in Alicante terecht is gekomen door beloofd werk in de haven die er niet bleek te zijn. Gevlucht van het thuisfront van de problemen in de familie en de zucht naar alcohol. Nuchter was hij wel. Junkies hou ik niet van maar iets in me zij dat deze man wist waar hij het over had. Duidelijke taal in een chaotische straat.
    Hij schraapte zijn keel en vroeg voor water, hij zij dat het al zo’n paar maanden geleden was dat hij zoveel gepraat had.
    We hebben wat gepraat en had besloten om hem uit te nodigen in ons appartement zodat hij niet lastig gevallen kon worden door dronken jongeren op straat, hij vertelde dat ze hem een keer hebben proberen dood te slaan s ’nachts, gewoon omdat hij een “zwerver” was. Dat woord gebruik ik overigens niet graag, hij kan er immers niks aan doen dat de maatschappij door anderen bepaald word, en dus ook je lot. Bedelen om naar Madrid te komen en via daar verder te zien.
    Hij wou het niet accepteren maar ik heb hem een slaapplek aangeboden met een zacht bedje, een frisse douche, schone kleren uit de wasmachine en hij was als herboren! Als een baby geslapen zo sprak hij de dag erna..
    Na een ontbijtje gekocht te hebben en afscheid genomen te hebben, kom ik hem weer tegen, dit keer verteld hij mij dat verhalen schrijft en tekeningen maakt, en dat hij na het horen van een gedicht van mijn schoonvader uit zijn kooi van rijmen is ontsnapt en een wandelende inspiratiebron is geworden, “7 gedichten heb ik het afgelopen uur geschreven” Ik heb een verwijzing op zijn blog gekregen, deze man is inmiddels al zijn tastbare vrienden verloren en heeft alleen nog contacten via internet.

    Ik lees het en word ontroert, iemand zo blij gemaakt met een croissantje en een warm bed. Wij maar klagen over een wit of zwart shirt vanavond?, de man was oud, 25 kilo kwijt geraakt, 4 keer bestolen, geen identiteit meer, was er niet en bestond niet. Kom Ralphie, naar de Primark. Als je werk wil moet je er een beetje goed bijlopen, Inmiddels 8 jaar geleden dat hij in een winkelcentrum was geweest. Hij wou niet, hij vond dat ik hem al genoeg geholpen had met die ene nacht eten en de douche.
    6 paar sokken, 6 paar Boxers, schoenen shirts een broek en een muts, meer had hij niet nodig om te overleven. Zijn oude kleren de hij gekregen had bij het leger des heils meteen achtergelaten, voor een voorbijganger die ze misschien nodig had. Dansen als een kind bij kerstmis zo stond hij de kleren te passen, te bedenken waar hij het aan verdient had. En dat voor maar 50 euro!
    wat is 50 euro, 1 dag werken om iemand zielsgelukkig te maken die nooit liefde in zijn leven heeft gehad, niemand die om hem gaf, dat gaf hem inspiratie, en het geeft mij inspiratie om iemand te zien die zoveel ellende meegemaakt heeft, geen vrienden heeft weken lang met niemand praat, Zonder alcohol of een andere drugs.
    Ik heb hem de sleutel van het appartement gegeven en nog een nacht een warm bed gegeven.
    Iedere dag schrijft deze man zijn verhalen en gedichten in het kleine internet cafe, inmiddels 61,000 hits, en op straat

    Like

    1. Bedankt voor het kopiëren, Lieven. Van mijn spiksplinternieuwe vrienden Rick en Agnes uit Eindhoven! Ik wens jullie een lang en gelukkig leven samen. Proost(met m’n koffie)!

      Like

%d bloggers like this: